တစ္ခါကဘုရင္ႀကီးတစ္ပါးသည္ ႏိုင္ငံ အတြင္းတြင္ သူရဲေကာင္းေရြးၿခယ္ ၿပီး
သူေကာင္းၿပဳရန္အတြက္ အႀကံရေလသည္။
သူသည္ သူ၏ေဖာင္ေတာ္ကို မိေခ်ာင္းမ်ား ေမြးၿမဴထားေသာ ေရကန္၏အလယ္တြင္
ေက်ာက္ခ်ေစၿပီး မူးမတ္မ်ားကို ဤသို႕ေၾကၿငာေစသည္။
“တိုင္းသူၿပည္သားမ်ား ခင္ဗ်ား ဘုန္းကံ ႀကီးၿမတ္ေသာ ေရႊနန္းရွင္ ၏သူရဲေကာင္းေရႊးၿခယ္
ပြဲႀကီး စတင္ပါမည္ခင္ဗ်ား မိေခ်ာင္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္၍ ဤေရကန္ကို
ကူးခတ္လာႏိုင္သူအား ဘုရင္မင္းၿမတ္ ႀကီးမွ ဆုေတာ္လာဘ္ေတာ္မ်ား ေပးသနားၿပီး
သူရဲေကာင္းအၿဖစ္ ခ်ီးေၿမာက္မည္ၿဖစ္ပါသည္။ ၿပိဳင္ပြဲ စပါၿပီခင္ဗ်ား။
“ ပရိတ္သတ္ မ်ားသည္ကမ္းလံုးၿပည့္မွ်စည္ ကားလွ၏။
အမတ္ႀကီးက ထိုသို႕ေၾကၿငာလိုက္ေသာ္လည္း ပရိတ္သတ္ႀကီးက တုတ္တုတ္မွ်မလႈပ္။
မည္သူမွ ေရထဲ မဆင္းရဲပဲ ၿငိမ္သက္ေနၾကသည္။
အတန္ၾကာ ေတာ့ ဘုရင္ႀကီးေဒါသထြက္လာသည္။
ငါကိုယ္ေတာ္ရဲ႕တုိင္း ၿပည္ထဲမွ ရဲစြမ္းသတိၱရွိတဲ့သူ မရွိေတာ့ ဘူး လားဟု
မူးမတ္မ်ားကို ေမးသည္။
တစ္ခဏေန ေသာ္ ေရထဲသို႕ လူတစ္ေယာက္ ဗြမ္းခနဲ႕ ခုန္ခ် သြား သည္။
မိေခ်ာင္းမ်ားက သူ႕ထံသို႕ စုၿပံဳ လုိက္ၾကေလသည္။
ထိုသူသည္ မိေခ်ာင္းမ်ားကို ေရွာင္တိမ္း ရင္း ေဖာင္ဆီသို႕ ေရာက္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းေလ၏။
ပရိတ္သတ္ႀကီး လည္း အသက္ပင္ မရႈႏိုင္ပဲ သည္းထိတ္ ရင္ဖို စြာ ၾကည့္ရႈ႕ၾကေလသည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ထိုသူသည္ ေဖာင္ေတာ္ဆီ သို႕ ေအာင္ၿမင္စြာ ေရာက္ရွိေလ သည္။
ထိုအခါ ဘုရင္ႀကီးက အားရေတာ္မူၿပီး ေရြဓါးဆုကို ခ်ီးၿမင့္ေလသည္။
မူးမတ္မ်ား က ခ်ီးက်ဴး စကား ဆိုၾက၏။
ပရိတ္သတ္မ်ားကလည္း ေသာင္းေသာင္းဖ်ဖ် လက္ခုပ္တီး ၾသဘာေပး ၾကေလသည္။
ထို႕ေနာက္ ပရိတ္သတ္မ်ား ၿငိမ္သက္ေစရန္ အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီးက လက္ကာၿပလိုက္ၿပီး
သူရဲေကာင္းႀကီးအား
“သူရဲေကာင္းႀကီး အေနနဲ႕ ပရိတ္သတ္ႀကီးကို ဘာမ်ားေၿပာခ်င္ပါေသးသလဲခင္ဗ်ာ“
ေမးလိုက္ရာ သူရဲ ေကာင္းႀကီးမွ ပရိတ္သတ္ႀကီးဖက္ကို လွည့္လိုက္ၿပီး
“ဘယ္ မေအ..... ငါ့ကိုတြန္းခ်တာလဲကြ“ ဟူ၏။
Aung.info မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။
